Wielrenners, super (a)sociaal?

‘Voor!!! Tegen!! Ting, ting, ting!!’ Ik schrik me regelmatig te pletter als een peloton fietsers me luidruchtig passeert.

Als loper ben ik eerlijk gezegd geen fan van wielrenners. Dat geschreeuw en opgefokte getingel als ze rakelings langs je scheren. Bullenbakken zijn het, die zich mijn weg toe-eigenen. Mijn weg ja, zo voelt dat want in de winter heb ik deze vaak voor mezelf. Maar zodra het zonnetje zich laat zien en het weer wat beter wordt, komen ze ineens uit alle hoeken en gaten gekropen en is het gedaan met de rust en zijn ze niet meer weg te denken. Totdat de herfst begint met de regen en de bladeren, dan zijn ze in geen velden of wegen meer te bekennen, de watjes!

Als ik weer eens bijna voor mijn sokken was gereden, kon ik ongestoord en ongecensureerd losgaan tegen mijn loopmaatjes, zij mopperden vrolijk mee. Tot voor kort tenminste, want de wielrenlobby heeft er een nieuwe ambassadeur bij uit onverwachte hoek…

Mijn loopmaatje Inge heeft namelijk een racefiets gekocht en is toegetreden tot het leger van de vijand. Sindsdien begrijpt zij hen een stuk beter. Want dat geschreeuw, dat is niet asociaal vindt zij, het heeft een functie. Zij wil dan ook graag een lans breken voor die arme, onbegrepen wielrenners en heeft me gevraagd een blog te schrijven, nou vooruit dan maar.

Ze schreeuwen blijkbaar zo omdat ze elkaar anders niet kunnen horen door de wind en hun helmpjes. En door hun hoge snelheid kunnen ze niet snel anticiperen dus kondigen ze zich tijdig aan zodat ze niet tegen ons op knallen, of tegen onze honden die loslopen of niet kort zijn aangelijnd. Inge beweert dus eigenlijk dat wielrenners ook supersociale wezens kunnen zijn….

Hmmm, het zet me wel aan het denken. Inge is zelf in ieder geval heel okay en verre van associaal. Ik geloof ook niet dat het allemaal associale mensen zijn. En dat geschreeuw komt dus deels voort uit lijfsbehoud en soms misschien zelfs uit doodsangst. Het kost me wel wat moeite maar ik zal mijn best doen om wat meer begrip te tonen en ze niet allemaal over één kam te scheren. Gelukkig is dat nog niet zo moeilijk nu het herfst is en ik de weg weer voor mezelf heb…..

 

Vond je dit leuk om te lezen? Lees dan ook:

Die Usain heeft het maar makkelijk, toch?

De waarheid over foute hardloopschoenen?

Waar een shotje endorfine al niet goed voor is!

6 tips om jezelf van de bank te schoppen en te gaan hardlopen

Waarom lopers als ik, maatjes (nodig) hebben!

Doorzetten of opgeven? It’s all in the mind

Marathon, even investeren en jaren op teren!

2 comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s