Wat je moet weten over het brein van een shopaholic

Ineens had ik hem gekocht: een mooie, flinterdunne Lenovo ideapad. Zo´n dure, snelle laptop. Ik moest hem hebben, terwijl ik een paar weken geleden niet eens  wist hoezeer ik dit miste in mijn leven. Dat is me al vaker gebeurd. Zo moest ik al eerder al ineens een dure fiets, een e-reader, een nieuwe smartphone en een luxe expresso-apparaat. Mijn tederbeminde echtgenoot snapt niets van dit gedrag, terwijl het voor mij een heel logische uitkomst is van een proces dat al weken gaande is. Voor hem en al die andere mensen die dat koopgen missen, een kijkje in mijn hoofd.

Ik ben geen early adapter, ik bekijk al die nieuwe gadgets eerst heel nuchter. ‘Dat is toch nergens voor nodig, overbodige rommel. Dat gaat niets toevoegen aan mijn leven. Het gaat prima zonder, ik mis niets.’ Dan zie ik steeds meer anderen die het gebruiken en merk ik dat ik er langzaam anders tegenaan ga kijken. Hmmm, eigenlijk is het best een handig ding. Ineens lijkt het of iedereen er een heeft en dan komt het moment dat ik me realiseer: ik wil dit, ik mis dit, ik moet dit hebben! Wat is mijn bestaan eigenlijk karig zonder.

Dan ga ik fantaseren en zie mezelf in allerlei situaties met het onderwerp van mijn fascinatie. In het geval van de laptop stel ik me voor hoe ik hem nonchalant open klap in de trein om een filmpje te bekijken, ik zie mezelf zitten aan een tafel in een grand café en bloggend op de bank met een pot thee. Geloof me, dat ziet er in mijn hoofd heel erg geweldig uit.

Ik ga redenen bedenken waarom ik het ECHT verdien: ik leef maar één keer, ik doe mezelf echt tekort met die ouwe meuk en een beetje blogger moet goede spullen hebben, of niet soms??

Koortsachtig surf ik langs vergelijkingssites, lees allerlei specificaties die ik maar half begrijp en zoek op ieder onbewaakt moment naar plaatjes om me aan te verlekkeren. Ik wil het steeds liever en de druk loopt op. Ik denk er steeds aan, praat erover met anderen en word een tikkeltje obsessief.

Moest ik vroeger nog naar de winkel, kan ik het nu vanaf de bank met 1 druk op de knop regelen, levensgevaarlijk! Want al googelend voor de tiende keer langs dezelfde site komt ineens komt het moment dat ik denk: ‘Wat kan mij het eigenlijk schelen, ik druk op bestel.’

Vandaag werd hij bezorgd. Ik was blij als een kind voor pakjesavond en wist niet hoe snel ik na mijn werk naar huis moest fietsen. Nu heb ik hem, hij is inderdaad prachtig, ik zit te spinnen van tevredenheid op de bank terwijl ik dit stukje tik. Precies zoals ik me had voorgesteld.

Ik geniet er maar even van want ik weet: over een week of drie ben ik eraan gewend en is dit de status quo. Dan is het wachten op het volgende dat blijkt te ontbreken in mijn leven. Ik heb nu nog even geen idee wat….

 

Vind je dit leuk om te lezen? Lees dan ook:

Downie zoekt nieuw label

Gezond? Kunnen jullie deskundigen het even met elkaar eens worden ??!!

Geheim: wat Rob Geus met mij doet…….

Ik ben een stakker en ik vind het geweldig!

Te mooi om mee om te gaan…

Jezelf voor gek zetten, goedkoper dan therapie!

Bejaarde kinderen of kinderlijke bejaarden, bij wie hoor jij?

Waarom je een generatiekloof niet moet overbruggen

Online ben ik heel populair, maar niet helemaal zoals ik het heb bedoeld…..

Vakantie, gij zult ontspannen en genieten!

Waarom ik de Primark verschrikkelijk vind, maar er toch naar toe ga

 

2 comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s