Ontstressen op Hawaii, broodnodig :-)

Na een superrelaxte tijd in Vietnam en Australië, gaat het verlaten van Australië er wat anders aan toe. Nog totaal zen komen we aan bij het vliegveld in Sydney maar vanaf het inchecken is het stressen geblazen. Er is onduidelijkheid over het nummer op het visum voor de VS van Midas. Iets met het omwisselen van een 0 (cijfer) met een O (letter). Na lang wachten en een vriendelijke stewardess die wel duizend telefoontjes pleegt, moeten we als een gek op zoek naar een kantoor in een terminal om een nieuw visum aan te vragen. En niemand anders heeft haast. De chauffeur van het transferbusje niet, de grondstewardess van de Qantasbalie niet en die vriendelijke beveiliger niet. Dat relaxte wat me zo enorm aanspreekt Australië, is ineens rete-irritant!

Op de valreep net voor de desk sluit het visum geregeld. Daarna als een gek naar de gate want het is tijd om te boarden. Na een flinke rij, blijkt er iets mis met de handbagage.  Een lijzige jongen met lang haar in een douanepak, komt tergend langzaam op ons af gelopen. Handschoentjes aan, ritsje voor ritsje gaat hij te werk. In slow motion haalt hij alles één voor één uit mijn tas. Even overleggen met een collega. En weer verder. Ik kon hem wel over de balie trekken… Wees gerust, hij leeft nog.

Als we eindelijk verder kunnen na het achterlaten van een fles muggenspul en zonnebrand, begint de tijd wel echt te dringen. De kinderen hebben honger, logisch, etenstijd, maar ja, pech voor ze. Als een gestresste akela negeer ik de eerste levensbehoeften van mijn kroost, ´Niet zeiken, doorlopen!´ In dit soort omstandigheden, ben ik niet op mijn best, om me maar even eufemistisch uit te drukken. Als we eindelijk het vliegtuig in gaan, is er weer een probleem met Midas zijn papieren. De details zal ik jullie besparen maar uiteindelijk net op tijd het verlossende woord: we kunnen allevier mee. Pfff.

’s Nachts weet een dreumes met een irritant dreinerig stemmetje succesvol te voorkomen dat we in slaap vallen. Tel daar het bizarre tijdsverschil van 21 uur bij op, en je kunt je een beetje voorstellen hoe de vlag erbij hangt als we aan komen in Hawaii.

Geradbraakt hangen we rond bij Waikiki beach met een USA size mega-cola, wachtend tot we ons appartement in kunnen. Als we even later in het azuurblauwe en glasheldere water liggen en duiken in de golven, krijg ik er weer een beetje lol in, kijk ons nou eens met zijn viertjes, we zijn gewoon in Hawaii!

Blog Hawaiiiiii

 

Gerelateerde blogs:

Hier down under is alles anders en toch lekker vertrouwd

Bucketlist: onvergetelijke ontmoeting met walvissen √

Ja, ja, het kan nog drukker: Ho Chi Minh

Als fietsende Hollanders in Hoi An

Gemopper op de berg naar Cannon Fort

Halong Bay, betoverend mooi!

Scooters, brommers en toeters, welkom in Hanoi!

Whieeeh, we gaan het doen: de reis van ons leven!

4 comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s