Weleens met 25 luide Engelse vrouwen op pad geweest? Ik wel en het was fantastisch. Plat, veel drank maar bovenal supergezellig! Op uitnodiging van de bride-to-be, het zusje van mijn Engelse schoonzus, toog ik vorige week met mijn twee schoonzusjes naar het Engelse Bath voor een heuse Henparty.

Toen we ´s avonds de stad in gingen bleek al snel, Henparty’s zijn big in de UK. Het wemelde van de groepjes vrouwen herkenbaar aan een sjerp, tiara of iets anders waarop duidelijk staat waar ze van zijn: team bride of bride squad. De ene groep had er meer lol in dan de andere. Sommigen zaten er in hun prachtige pakjes behoorlijk verveeld bij. Maar goed, misschien moeten zij wel iedere week aan de bak.

De volgende dag was onze groep aan de beurt. Het programma: modeltekenen, een boottochtje met cream tea en dansen in een fancy club. Dat klinkt best verantwoord toch? De werkelijkheid was een tikkeltje anders….

We ontmoetten de andere dames in een kroeg rond 12 uur ‘s middags. 25 vrouwen, de meesten een stuk jonger van wij. Het werd meteen duidelijk dat dronken worden geen bijverschijnsel was maar een doel op zich en voor een aantal zelfs het hoofddoel. Flessen Prosecco, witte wijn en wodka, ongelooflijk wat er allemaal uit die handtassen kwam.

We hadden voor de bride-to-be wat cadeautjes meegenomen waarvan we eigenlijk dachten: dit is te erg! Maar het bleek een schot in de roos. De tiara met knalroze penisjes heeft haar hoofd pas verlaten aan het eind van de avond toen ze onbedoeld in een spagaat ging op de dansvloer. Het bleek ook superhandig, onze opperhen was namelijk erg klein van stuk maar door die wiebelende, felgekleurde minipiemels konden we haar toch heel gemakkelijk vinden.

Het mannelijk naaktmodel dat we zouden tekenen, stond vast in het verkeer. Geen probleem, de jurk ging uit en met een glas wijn tussen de boobies vonden we in de aanstaande bruid een waardige vervanger. Op de boot werden we met de poëtische woorden ‘Cheers bitches’ warm welkom geheten. Drankje erbij, muziekje aan en iedereen ging volledig los: dansen, schreeuwen maar vooral heel veel lachen. Voorbijgangers werden vrolijk maar vooral heel hard toegeschreeuwd. En die meiden bleven maar flessen uit die handtassen toveren.

De omgeving was prachtig, ik was nog nooit in Bath geweest. Maar iedere keer als ik er als echte toerist een foto van wilde maken, sprong er weer een blije hen voor mijn camera, selfie!!

Na even pauze ontmoetten we elkaar ‘s avonds in een cocktailbar. De dames waren behoorlijk bloot gekleed. Bij één dacht ik even dat ze haar rokje was vergeten. En allemaal geen jas aan. Mijn god, ik word echt oud!

De schaduwzijde van al die alcohol is dat de emoties hoog op kunnen lopen. Er had zich tijdens onze afwezigheid een akkefietje voorgedaan. Een paar meiden waren vertrokken waaronder de maid of honour. Even later stond één van de meiden op de stoep te huilen.  Gelukkig weer snel getroost door de immer goedgemutste aanstaande bruid.

De laatste stop was de club. Wij hadden ons nog zorgen gemaakt of we er met onze Hollandse, casual outfits wel toegelaten zouden worden, maar dat bleek geen probleem. We waren één van de weinigen die nog aardig recht op onze benen konden staan.

De avond eindigt na een paar onfortuinlijke uitglijders van de bruid op de dansvloer. Het teken dat het toch echt tijd is om te gaan. Je kunt zeggen wat je wil maar ze kunnen wel feesten die dames. Ze gaan door tot het echt niet meer gaat. Ik had echt een Zwarte Cross gevoel.  Op zijn Achterhoeks gezegd:  ‘Ik heb ongelofelijk veel schik gehad.’