Wie is er ook alweer de baas, mijn smartphone of ik?

Een week zonder smartphone, ik zag er eerlijk gezegd best tegenop. Logisch als je hebt kunnen lezen hoe belangrijk dat ding geworden is. Veel mensen hebben me deze week dan ook gevraagd hoe het ging en gezegd dat ze het dapper van me vinden. Dank voor het medeleven, maar het is me eigenlijk 100% meegevallen. Sterker nog, ik vond het best prettig! Ik vertel je graag hoe het is gegaan, misschien wil je het zelf ook eens proberen.

De week begint meteen goed. Nog geen uur nadat ik dat ding heb uitgezet, krijg ik in de supermarkt een huwelijksaanzoek van een wildvreemde. Mijn hemel, wat ben ik wel niet misgelopen door altijd met oortjes in boodschappen te doen? Normaal vermijd ik oogcontact met andere supermarktgangers maar nu niet en zie wat daarvan komt.

In het begin moet ik erg wennen, zo zonder voortdurend contact met mijn hele sociale kring. Ontelbare keren  denk ik ‘Oh, nee, kan niet…’ Maar al snel vind ik het eigenlijk best lekker dat de drempel voor contact een klein stukje hoger is.

Ineens heb geen idee waar iedereen mee bezig is. Maar hoe erg is het eigenlijk dat ik even niet precies weet wie er op de manege of het voetbalveld staat, op vakantie gaat of in de kroeg zit? En is het nu zo vreselijk belangrijk wat ik zelf doe, zie en vind? Deze week deel ik dat alleen met de mensen die ik live zie. Ik focus me op mezelf en mijn directe omgeving, heel overzichtelijk.

Nu ik niet word afgeleid door dat kleine venster naar de rest van de wereld, heb ik veel meer oog voor wat er om me heen gebeurt. Ik kan me beter concentreren, heb diepere gesprekken en beleef wat ik doe net een beetje intenser. Deze zin schiet steeds door mijn hoofd: Het leven is wat je gebeurt, terwijl je even niet naar je telefoon zit te staren. Vrij vertaald naar de wijze mannen van Acda en de Munnik en John Lennon.

Nu ik zelf even niet op mijn schermpje zit te turen, valt het me op hoe anderen door dat ding in beslag worden genomen. Er zijn plekken waar je volgens mij in je blote kont met een knalroze pruik rond kan rennen, zonder dat iemand het ziet. Bijvoorbeeld in de trein en de wachtkamer. Daar hoef je ook echt geen moeite te doen om er leuk uit te zien, je kunt er beter voor zorgen dat je Instagram account tip-top in orde is.

Maar ik vind het soms wel lastig, vooral zonder WhatsApp. Maar Appjes sturen is Appjes krijgen en dat betekent ook dat ik ergens iets mee moet. Hoe is het? Wat vind je hiervan? Afspreken? Dus dan maar even niet. Even snel is er dan ook niet bij. Voor het eerst in jaren stuur ik kaarten en merk dat ik dat wel leuk vind. Naar de winkel, een weloverwogen keuze maken, nadenken over wat je er op schrijft, netjes schrijven, postzegel zoeken, adres opsnorren en naar de brievenbus.

Natuurlijk is het niet allemaal glorie en hosanna. Zonder Facebook heb ik geen idee meer wie wanneer jarig is, ik mis het makkelijke contact en kom er achter dat ik van bijna niemand nog een adres heb. Dus ik ben ook best blij dat de week voorbij is en ik weer gewoon mee kan doen. Maar ik ga wel een paar dingen anders doen: als ik buiten ga fietsen, hardlopen of wandelen? Dan gaat mijn mobiele data uit. In gesprek met iemand, een boek lezen of film kijken? Weg met dat ding. En ik ga wat van die irritante piepjes uitzetten. Want wie er hier nu eigenlijk de baas, ik toch zeker?

 

Gerelateerde post:

Hoe overleef ik zonder smartphone?

8 comments

  1. Je hebt helemaal gelijk hoor, weg met dat ding. Ik heb ook bijna alle geluidjes uit en leg hem steeds vaker weg (in de gang, waar vroeger de telefoon ook stond!), maar neem hem met wandelen toch mee want ik verdwaal nog wel eens. Valt het je ook op hoeveel mensen met geknakte nekken er zijn?Waar je ook komt, overal staren ze schuin naar beneden naar een verlicht scherm. Omgekeerde gloeiwormen….

    Liked by 1 persoon

  2. Ik ga juist hetzelfde doen! Heb een tijdje geleden een artikel gelezen en dacht “waarom niet?”, mijn smartphone zit vastgegroeid aan m’n hand. Benieuwd wat dat gaat geven.
    Vorig jaar heb ik zelfs een week alle sociale media (ook op pc) uit m’n leven gebanned. Eerlijk, dat was heel moeilijk.

    Liked by 1 persoon

    1. Goed bezig! Ik had de social media ook van mijn PC gehaald, ik was bang dat ik anders de hele dag mijn mijn laptop zou lopen, 🙂 Succces en ik zou het leuk vinden als je laat weten hoe het je bevallen is.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s