Ontluisterend, hoe mijn pubers mij zien!!?

Ik dacht tot voor kort dat ik best jeugdig ben voor mijn leeftijd en nog lekker meedoe met alle nieuwe ontwikkelingen, maar daar begin ik een beetje aan te twijfelen. Mijn lieve pubers zien mij namelijk toch een tikkeltje anders. Een paar voorbeelden op een rij:

  • Net als ik heb geconstateerd na een blik in de spiegel dat ik er wel leuk uitzie roept mijn dochter: ‘Leuke blouse, stoer. Maar je lijkt wel een beetje op een lesbische bruid….’ Of: ‘Ga je zo naar je werk? Serieus mam, die broek kan echt niet meer.’ En de ultieme genadeslag als ik juist mijn best heb gedaan een beetje met de mode mee te doen: ‘Dat is kleding voor jonge meiden!’ Waarna ik het bekritiseerde item inderdaad een week later uit haar kast kan vissen.
  • De kinderen praten over streakes, stories en mimes en ik heb echt geen idee heb waar het over gaat. Als ik mee probeer te praten, slaan ze hun ogen ter hemel en kijken naar me zoals ik vroeger naar mijn moeder keek als ze mee probeerde te hoelahoepen. Ik dacht dat ik als communicatieadviseur nog best leuk meedeed online, vergeet het maar!
  • In een poging tot een professionelere look had ik laatst mijn nagels gelakt. Mijn dochter ziet het en zegt vertederd: ‘Ach kijk nou die schattige kleine gerimpelde handjes.’ Om me vervolgens een aai over te bol te geven.
  • Ik vind mezelf best lief maar daar denkt mijn zoon soms heel anders over. Nadat ik hem iets heb verboden: ‘Ik dacht dat je warm was en invoelend maar je bent koud en keihard.’ Auw!
  • En ik begrijp het hedendaagse Puberiaans niet echt ´Whaaa, ik ga stuk!’ en ´Daar ben ik gewoon echt kapot goed in.´ En mannen een bitch noemen. ‘Nee dat is niet gek, mam, dat is feministisch.’ Schiet mij maar lek.

Ik vrees dat ik moet toegeven dat ik het allemaal inderdaad niet meer kan bijbenen. En in hun ogen ben ik blijkbaar een schattige, kleine digibeet met een koud hart. Die ene dag rondloopt in veel te jeugdige en dan weer in hopeloos ouderwetse kleding. Je zou van minder in een identiteitscrisis raken.

Gerelateerde posts:

Survivaltips voor ouders met pubers

Hormonen, dat stofje dat alles een gifkleurtje geeft 

Waarschuwing: u maakt meer kapot dan je lief is…

Waarom je een generatiekloof niet moet overbruggen

Bejaarde kinderen of kinderlijke bejaarden, bij wie hoor jij?

6 comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s