Terwijl alle ogen gericht zijn op zwarte Piet, wordt geruisloos en succesvol een veel belangrijkere Sinterklaastraditie de nek omgedraaid: het maken van de surprise! Steeds minder mensen zijn nog  bereid dat kleine beetje extra inspanning te leveren om iets persoonlijks te maken van het heerlijk avondje.

Gemakzucht neem het over van die oude Nederlandse VOC mentaliteit. De pinpas is snel getrokken maar met je blote handen en een pakje behangplaksel een goedbedoelde, persoonlijke attentie in elkaar draaien, is er tegenwoordig niet meer bij.

Let op mijn woorden, de surprise sterft langzaam maar zeker uit. Op de basisscholen wordt nog mondjesmaat gehoor gegeven aan deze prachtige traditie, maar op de middelbare is het al bijna verleden tijd. De hedendaagse puber haalt er zijn neus voor op en heeft zogenaamd geen tijd. Deze nieuwkomers hebben geen gevoel voor onze Nederlandse traditie.

Maar niemand die we erover horen, voor deze zaak gaat niemand naar Dokkum. Hierover wordt niet gepraat aan tafel bij Mathijs en Humberto. Nee, ons kinderfeest wordt kapot gemaakt en niemand die zich er iets van aantrekt. Dat doet pijn.

 

Vind je dit leuk om te lezen? Dan vind je mijn andere blogs over mijn leven als moeder van pubers vast ook de moeite waard. Je vind ze hier.

Leuk vinden is delen:
0