Na de behangervaring met mijn eigen ‘lul de behanger’ waarover jullie hebben kunnen lezen, had ik dit weekend een heel andere ervaring: ik ging behangen met een kopie van mijzelf, of liever gezegd, met mijn identieke klustweeling. Inge is namelijk precies hetzelfde als ik: wil meteen beginnen, geen tijd verspillen aan een grondige voorbereiding en is het liefst zo snel mogelijk klaar.

Dus daar gingen we. Een beetje op het oog en klungelend met de rolmaat meten, uit de losse pols een stuk van de rol knippen , een kwak behangplaksel op de muur en hoppa, behangen maar.

Dat ging eigenlijk bij geen enkele strook echt vlekkeloos. De ene keer was het een beetje scheef, dan weer zat er lucht tussen, of de muur was niet voldoende beplakseld….. maar we bleven onverminderd optimistisch. De meest gehoorde uitspraak van de dag: ’Ach joh, komt goed!’

En als het toch niet helemaal te repareren viel: ‘Daar zetten we wel een kast voor.’ En ‘Als het vol staat met meubels, dan let je daar helemaal niet meer op.’ En ‘Daar schilderen we wel overheen.’.  Halverwege de dag deden we een belangrijke ontdekking: ‘Verhip, er staat gewoon een gebruiksaanwijzing op de verpakking.’

Maar eind van de dag, een beetje later dan gedacht, was het gewoon klaar! En als je door je oogharen heen kijkt, ziet het er heel behoorlijk uit. Ok, een perfectionist zou er volledig neurotisch van worden maar goed, we hebben wel superveel lol gehad.

De eerlijkheid gebied me wel te zeggen dat ik wel iets meer respect heb gekregen voor de kluscapaciteiten van mijn lul de behanger.

 

Foto: Pixabay

 

 

<a href=”https://www.bloglovin.com/blog/19219385/?claim=gv4wwwm5xuh”>Follow my blog with Bloglovin</a>