Ik ben dol op weekendjes weg, maar sinds de kinderen pubers zijn, vind ik het superlastig om iets te bedenken dat we allemaal leuk vinden. Extra complicerende factor: mijn tederbeminde en ik hebben ook nogal verschillende ideeën over wat we verstaan onder leuk. Ik ben het liefst de hele dag bezig, wil fietsen, wandelen en naar musea. Hij wil best mee maar niet te lang. Hij wil ook vooral een beetje aanklooien en niets doen. Zeker nu hij last heeft van zijn rug. De kinderen weten niet precies wat ze willen, die hoor ik vooral als we iets doen dat ze niet willen.

Gedurft of missie onmogelijk?
Kortom, een missie onmogelijk om het iedereen naar de zin te maken, maar ik ga een beetje uitdaging niet uit de weg. Ik wil me er niet gemakkelijk afmaken en er een pedagogisch verantwoord uitje van maken. De keuze valt uiteindelijk op een natuurhuisje. Ik hoop op de manier een piepklein zaadje liefde voor de natuur te planten. Gedurfd, maar ik hoop dat voldoende onverantwoorde vettigheid voor het nodige tegenwicht zal zorgen.
Vol goede moed gaan we op weg. Als we voorbij Zwolle de snelweg afgaan en tussen de boerderijen doorrijden klinkt vanaf de achterbank, ‘Gatver wat stinkt het hier!’ en even later: ‘Hier wonen zeker alleen boeren?’ aan de toon hoor ik dat ze dat een beetje jammer vindt. Ik begin hem een beetje te knijpen. Het huisje dat ik heb gehuurd, is namelijk op een boerderij.

Wat gaan we eigenlijk doen? 
Gelukkig, het ziet er schoon en gezellig uit. We pakken de tassen uit en dochterlief gaat met manlief boodschappen doen. Winkels, altijd goed.
Ik ga met een drankje in de tuin zitten. Mooi weids uitzicht, lekker weer, het grote genieten kan beginnen. Zoonlief ligt binnen op de bank met zijn tablet en begint een beetje te pruttelen: ‘Wat gaan we eigenlijk doen?’ ‘ ‘Nou eten en zo misschien nog even wandelen.’ Hij slaakt een diepe zucht….en ik hoor hem denken. Hoe kom ik dit weekend in hemelsnaam door zonder te sterven van verveling!

Ik begin me een beetje zorgen te maken. Ik heb echt geen zin in drie dagen gemopper en gezeur. Ik wil quality time met elkaar en rust!

Als we ’s avonds hebben gegeten, stel ik voor nog even te gaan wandelen. Tot mijn stomme verbazing zegt zoon ‘ Ik ga mee!’ Al kletsend lopen we een rondje langs de boerderijen en hij vertelt honderduit. Ik hoor dingen die ik nog niet wist en het is supergezellig.
Dochterlief moet leren voor haar examens en zegt als we weer terugkomen dat ze zich hier zo goed kan concentreren! Veel beter dan thuis.

Ik voel me even heel erg content met mezelf….

Tot de volgende ochtend, als ze bloed chagrijnig aan het ontbijt zitten: ‘ Die t@##ring koeien hebben ons wakker gemaakt om 6 uur!’…….

foto bovenaan: Pixabay

Leuk vinden is delen:
0