Het is bij ons soms net een inloop-pak-wat-je-wil-en-laat-je-zooi-lekker-liggen-etablisement. Een soort all inclusive accommodatie voor permanente bewoning. Van alle gemakken voorzien: een eigen kamer, iemand die de boel opruimt, schoonmaakt en een altijd gevulde koelkast. En het mooiste is, nog geheel gratis ook!

Een topdeal in mijn ogen, maar daar denken mijn twee minderjarige gasten heel anders over. Zij zijn zelden volledig tevreden over de faciliteiten. Ze lijken soms net van die types die zich helemaal volstouwen bij het ontbijtbuffet en dan achteraf bij de staf gaan zeuren dat de thee lauw was.

Mijn kinderen zijn het natuurlijk niet met bovenstaande eens. Zij vinden dat de voorzieningen nog een heel stuk kunnen verbeteren. Okay toegegeven, het is natuurlijk niet helemaal perfect. Zo doe ik niet aan service with a smile. Wel aan service met gemopper. Niet altijd gezellig maar ik zie het als mijn taak om ze goed af te leveren over een paar jaar. En kom op, het is nog altijd een stuk beter dan hoe de professional met ondankbare gasten omgaat: in hun soep spugen en het ze met een stalen glimlach voorzetten. Bij mij geen smile maar ook geen sputum zullen we maar zeggen.

Al is dat soms best verleidelijk, dat zou ik natuurlijk nooit doen. Daarvoor hou ik veel teveel van die monsters. En ik weet ook dat het heel normaal gedrag is. Sterker nog, ik was zelf veel erger. Ik zal op die waardering moeten wachten tot ze zelf kinderen hebben. Maar goed, het is niet anders…. Oh, voor ik het vergeet: sorry mam, en nog bedankt voor de goede service!

 

Meer verhaaltjes over mijn leven als moeder van pubers vind je hier.

Nooit meer iets missen? Volg me door je aan te melden met je e-mailadres of volg me op Facebook.