Help, ik moet met mijn puber op vakantie, wat nu? Ik gaf al eerder een aantal survivaltips voor ouders om het leven met een puber vol te houden: survivaltips voor ouders met pubers.
Ik ben net op vakantie geweest en dankzij de gouden regels in dit artikel, heb ik het overleeft. Doe er je voordeel mee! Als het even meezit, heb je misschien zelfs een leuke vakantie, net als ik!

  1. De belangrijkste regel: hou rekening met hun wensen, laat ze meebeslissen. Wat dat betreft zijn het net echte mensen. Sinds ik ze niet meer de hele dag meesleep naar kathedralen, musea en oude dorpskernen, begint mijn vakantie zowaar weer een beetje op vakantie te lijken.
  2. Start niet om 09.00 met het gezamenlijke dagprogramma. Iedereen met pubers weet dat ze niet voor een uur of 11 uit bed komen rollen. Ga je teveel in tegen het natuurlijke slaap-waakritme, betaal je daarvoor met een bak ochtendhumeur waar je U tegen zegt. Bonustip: geniet van de heerlijke rust als ze nog in bed liggen. Kan je mooi iets doen dat zij niet leuk vinden zoals een ochtendwandeling, kathedraalbezoek, rondje hardlopen of zoals ik graag doe: stukjes tikken.
  3. Laat ze zo nu en dan even los. Ga zelf op een terras zitten en laat ze hun gang gaan. Zo heb jij je me-time en zij hun eindelijk-verlost-van-mijn-ouders time.
  4. Dwing ze af en toe toch om iets te doen wat jij graag wil. Anders maken ze nooit wat mee en leren niets. 9 van de 10 keer vinden ze het namelijk best heel leuk/interessant/gezellig. Bereid je wel voor op het onvermijdelijke ‘Nee, geen zin,’ Met andere woorden: zet je zeurfilter aan.
  5. Beloon ze daarna met iets dat zij graag willen. Geloof me, ze zijn met dat niet volledig geëvolueerde brein aan het eind van de rit compleet vergeten dat je hen gedwongen hebt.
  6. Zorg voor voldoende voedsel. Die krengen zijn in de groei en eten de oren van je hoofd. Als ze honger hebben, zijn ze niet te genieten
  7. Bereid je voor op een hoop wachten aangezien zij er een andere planning op nahouden. Zorg er dus voor dat je dingen te doen hebt tijdens deze wachtsessies. Een koud drankje drinken, de troep achter hun kont opruimen of wederom mijn persoonlijke favoriet: stukjes schrijven.
  8. Doe ook gewoon je eigen ding en kijk of ze zin hebben om aan te haken. Ze kunnen je ineens verrassen en opspringen: ‘Ik ga mee!’
  9. Spreek een aantal momenten af dat de mobieltjes niet meegaan, ook die van jezelf. Gezond om even niet verbonden te zijn met de rest van de wereld en echt onverdeelde aandacht te hebben voor elkaar.
  10. Last but not least: relativeer, relativeer en relativeer nog maar een keer. Bedenk je dat je hier later met een beetje weemoed op terug kijkt. Dan herinner je vooral de mooie momenten, zo werkt het namelijk bij de meeste mensen. En geloof me, als ze straks niet meer meegaan, ga je die krengen nog missen.

Heb je ook tips, deel ze. Wij ouders van pubers hebben elkaar keihard nodig…

Vind je dit leuk om te lezen? Dan vind je mijn andere blogs over mijn leven als moeder van pubers vast ook de moeite waard. Je vind ze hier.

Nooit meer een blog missen? Volg jasnetteke op Facebook of Twitter of schrijf je in op de knop op de homepage.