Hoog op mijn bucketlist, staat fietsen over Broen. Je weet wel, die brug van de serie The Bridge. Perfect voor mij: ik hou van een uitdaging, ben gek op fietsen en heb altijd al een keer naar Zweden willen gaan. Nu mijn tederbeminde dat soort fratsen niet meer aankan met zijn rug, was ik even bang dat ik het zonder vinkje van mijn lijstje af moest strepen maar dat hoeft gelukkig niet. Want toen ik het besprak met (hardloop) vriendin Marloes, reageerde zij zo enthousiast dat we spontaan besloten om samen te gaan.

Marloes heeft haar eigen reden om naar Zweden te gaan. Zij wil Örjan bezoeken, een oude liefde van haar onlangs overleden zus Annelies. Een sympathieke vent die ze al jaren niet heeft gezien. Hij woont in Nyköping, een plaats onder Stockholm. Vanaf het moment dat we besloten samen te gaan, is het vuur aan. We raken niet uitgepraat. Wat moeten we allemaal regelen. Contact leggen met Örjan. Zit hij eigenlijk wel op ons te wachten? Wanneer zullen we gaan? Hoeveel dagen kunnen we vrij nemen en wat betekent dat voor waar we gaan starten om op tijd aan te komen? 

Dat allemaal uitgevogeld en geregeld, is het tijd om concreet spijkers met koppen te slaan. Dat levert meteen een onverwachte maar hilarische tegenvaller op. Google vertelde me na één zoekactie dat je helemaal niet over die brug mag fietsen. Ach ja, dat had ik misschien beter even eerder kunnen checken, daar gaat het oorspronkelijke hoofddoel van de trip. Mensen die me kennen zal het niet heel erg verbazen.

Maar eigenlijk boeit het me niet. Dan maar met de trein over dan ding, ik kan er niet mee zitten. Volgende week woensdag heel vroeg is het zover: dan stappen we op de trein naar Kopenhagen om vandaar uit met de trein over Broen naar Malmö te gaan. Daar start ons grote fietsavontuur dat een week later eindigt in Nykoping bij Örjan. Nog een dagje Stockholm en dan brengt die sympathieke man ons met fiets en al naar Malmö en doen we de reis andersom.

Nu alles zo’n beetje is geregeld, to-do en niet vergeten lijstjes zijn gemaakt waarop de laatste puntjes worden afgevinkt, is het wachten.  Nou ja, meer opgewonden rondstuiteren. We hebben beelden in ons hoofd van hoe het zal gaan maar eigenlijk geen idee wat ons  te wachten staat. Een soort onbeschreven bladzijde die we straks gaan invullen tot een herinnering. Spannend.

Goed nieuws: jullie kunnen ons volgen. Ik zal jaloersmakende verhalen en foto’s delen op deze site.