‘Waarom gaan we eigenlijk niet lekker naar Curaçao met Kerst?’ Ik schiet in de lach. ‘Helaas lieverd, lijkt me super op zich maar wel een beetje duur.’

Dochterlief geeft nog niet op: ‘Of een ander mooi tropisch eiland? Weet je nog, hoe heerlijk het was op Hawaii? Zou het niet helemaal fantastisch zijn?’

‘Tuurlijk, maar het kan niet, helaas pindakaas, te duur.’

Ze geeft zich niet gewonnen. ‘Maar je moet van het leven genieten mam! En je kan toch gewoon rood staan?’ Ik verslik me bijna in mijn koffie. Jemig, als dit illustreert hoe ze denkt over geld, gaat er iets helemaal mis met de financiële opvoeding.

‘Het is niet alleen het geld trouwens, ik heb ook niet voldoende vakantiedagen.’ Gooi ik in de strijd.

‘Ach joh, dan meld je je toch gewoon ziek?’

‘Wat?! Natuurlijk niet!’

WTF, het gaat helemaal niet goed met dat arbeidsethos van dat kind. Wat doe ik in hemelsnaam verkeerd?

‘Mensen rekenen op me, lieverd, dat kan ik echt niet maken.´ Dan zeg ik nog iets over een bedrijfsarts, beschikbaar zijn enzo, maar het maakt geen enkele indruk.

´Denk er maar over na mam, het zou toch geweldig zijn?´ zegt ze voor ze naar boven vertrekt.

Ik krijg het Spaans benauwd. Hoe heb ik het niet kunnen zien. Straks wordt mijn kind zo´n jongvolwassene uit ‘Dubbeltje op zijn kant’. Met een huis vol spullen op afbetaling, zonder werk en een veel te hoge hypotheek.

Als ze later beneden komt zegt ze: ‘Ik ga extra werken want ik wil nog heel veel dingen kopen.’

Okay, denk ik opgelucht, enig financieel besef is er dus wel.

‘Of kan je me niet sponsoren mam? Anders ga ik coke-dealen ofzo……. Geintje!’

 

Vind je dit leuk om te lezen? Dan vind je mijn andere blogs over mijn leven als moeder van pubers vast ook de moeite waard. Je vind ze hier.

Nooit meer een blog missen? Volg jasnetteke op Facebook of Twitter of schrijf je in op de knop op de homepage

Foto: Shutterstock