Ik heb net ternauwernood het winkelcentrum overleefd en daar kom ik niet echt in kerststemming vandaan. Verre van juist. Ik vrees dat ik steeds meer op mijn kersthatende lief ga lijken. Ik vind het best fijn om met dierbaren te zijn, maar dan graag zonder gedoe.

Ik krijg er ondanks al mijn goede voornemens, toch altijd stress van. Laat me toch weer opfokken door die hele commerciële kerstpropagandamachine die me laat geloven dat we allemaal als masterchefs een 10 gangendiner in elkaar moeten klussen. Die we dan in een verplicht in kerstsfeer gebrachte huiskamer naar binnen moeten werken met van die afschuwelijke kutmuziek op de achtergrond, terwijl we het in onze mooie maar oncomfortabele kleding het vooral over gezellige dingen hebben, want gezellig moet het zijn! Waarna we elkaar cadeaus geven terwijl de kasten eigenlijk al uitpuilen van de rotzooi. Aangeschaft op het laatste moment, na een toch al veel te drukke werkweek in veel te drukke winkels waar 80% van de mensen net als ik op standje oorlog staat en de andere 20% alleen maar in de weg loopt!

En dan heb ik het nog makkelijk, ik ben niet gescheiden, niet eenzaam, heb geen geldzorgen en heb geen ruzie met mensen waarmee ik me straks in één ruimte bevind. Sterker nog, ik ben niet eens de gastvrouw dit jaar! Kun je nagaan hoe lekker ik match met kerst.

Ik neem me voor om volgend jaar lekker in pyjama op de bank te hangen en patat te bestellen, met goede muziek en een echt leuke film, hetzelfde voornemen als vorig jaar…

Fijne dagen allemaal!

Op de foto, mijn kersthatende lief

Leuk vinden is delen:
error0