Normaal is ons gezin perfect in balans. Precies de helft van het spul is mannelijk en de andere helft vrouwelijk, katten meegeteld. Nu onze dochter zonder ons op vakantie is, heeft zoonlief twee vrienden mee. Ik leer de mannelijke pubersoort heel goed kennen. Zo weet ik inmiddels dat:

  • Jongens heel veel eten.
  • Ze heel veel en vaak over eten praten.
  • Ze meer op meiden lijken dan ze zelf waarschijnlijk willen. De gespreksonderwerpen zijn een tikkeltje anders maar het idee is hetzelfde. Ik ben zelfs getuige geweest van een discussie over of je je buikhaar scheert of niet.
  • Ze fietsen supertraag, tot ze ineens zonder aanleiding heel snel gaan fietsen om elkaar in te halen om daarna hun weg weer tergend langzaam te vervolgen.
  • Ze nietsdoen naar een next level weten te brengen.
  • Ze het kunnen presteren met hun 1,85 met een klein handdoekje formaat postzegel naar het strand te gaan.
  • Of helemaal geen handdoek mee te nemen
  • Ze zonnebrand op zich een prima concept vinden maar er niets mee doen als er niemand duidelijk zegt dat ze het op moeten smeren.
  • Puberzweet komt in verschillende subtiele geurmelanges.
  • Zij dat niet ruiken ook al valt de rest van de wereld in katzwijm.
  • Ze heel lang kunnen slapen.
  • Ze switchen van stoer en bijna volwassen naar kleine jongetjes en weer terug.
  • Ze net zo giechelen als meiden, alleen een paar octaven lager.
  • Ze uuuuren over voetbal kunnen praten.
  • En over muziek.
  • En over games.
  • Ze het ook behoorlijk belangrijk vinden hoe hun haar zit.
  • Het vooral hele leuke gezellige wezens zijn.

Vind je dit leuk om te lezen? Dan vind je mijn andere blogs over mijn leven als moeder van pubers vast ook de moeite waard. Je vindt ze hier.

Nooit meer een blog missen? Volg jasnetteke op Facebook of Twitter of schrijf je in op de knop op de homepage

Leuk vinden is delen:
error0